Hatay’da depremde kendisine montunu veren askerle konuştu
Kahramanmaraş merkezli zelzelelerde en çok yıkıma uğrayan Hatay’da, binlerce bina yerle bir olurken yaklaşık 25 bin insan hayatını kaybetti.
Antakya ilçesi Cebrail Mahallesi’nde yakalanan 19 yaşındaki Beliz Aydın’ın enkaz altında çıkartılan annesi Betül Günyaşar hastanede hayatını kaybederken ağabeyi Abdurrahman Aydın iki bacağı ampute edilerek hayatta kaldı.
Asrın felaketini derinden yaşayan Beliz, sarsıntının 13.saatinde enkazın altından annesi ve ağabeyini kurtaran askerin kendisine üşümesin diye emanet olarak verdiği parkayı 3 yıldır ihtimamla saklıyordu.
3 YIL SONRA GÖRÜŞTÜLER
Beliz’in ihtimamla sakladığı emaneti Türkiye gündemine getiren montu genç kıza verenin Emekli Albay Raşit Çelik olduğu ortaya çıktı.
Emanetin sahibi olan Emekli Albay Çelik, Beliz’i arayarak 3 yıl sonra görüşme gerçekleştirdi.
Gözyaşları içerisinde geçen duygusal görüşmede Emekli Albay Çelik’in söyledikleriyse gururlandırdı.
“ZOR ANLARDI, GERÇKETEN ZOR”
Deprem günü Beliz ile ortalarında geçen diyaloğu anlatan Emekli Albay Çelik, “Seni bu türlü görünce çok keyifli oldum. Ben montu sana verirken kardeşin ve anneni otomobilimize koyduk, baban geldi bizle bir arada. Tek başına kalmıştın, yabancı şahıslar vardı ve sen bana ‘ben bunları tanımıyorum’ demiştin.
Ben, sen yalnızlık hissetme diye ‘Gelip, tekrar montu senden alacağım’ demiştim. Anılar bazen bu türlü makus vakitlerde oluşuyor, o gün çok makûs bir gündü.
Biz askerimizle bir arada çok yerde vazife yaptık, o anda orada kimse yoktu ve çok karanlıktı. Umarım, mont seni sıcak tutmuştur. Ben daha sonra geri geldim, gelmekte çok zordu. Askerlerimizle bir çok yere uğramak zorunda kaldık.
Oradakilere sorduğum vakit, akrabalarının seni götürdüğünü söylemişlerdi bana. Annene çok üzüldüm, ağabeyinde en azından yaşıyor ve ona sevindim. Annene Allah rahmet eylesin, elimizden geleni yapmaya çalıştık.
Orada senin üzere bir çok insan vardı, bir birçoklarının hayatı söndü ve bir birçoklarının hayatı devam etti. Çok şükür ağabeyin kurtuldu, sen kurtuldun ve biz çok sevindik. Ağabeyine çok selam söyle, o da o anları gördü. Güç anlardı, sahiden çok güç anlardı” dedi.

“O MONT DEVLETİMİZİN MONTU”
Emekli Albay Çelik, sarsıntının 1.gününde Türkiye Cumhuriyet Devleti ismine Hatay’da olduklarını ve Beliz’e verdiği montun asıl sahibinin millet olduğunu tabir ederek “Bir şey yapmak gerekiyordu, bizde bir şey yapmaya çalışıyorduk. Devletimiz ismine oradaydık, devletimiz sizinle bir arada olsun diye biz oradaydık.
O montta devletimizin bir montu, benim değil. Milletimizin montuydu, milletimize geri verdik ve bunu bu türlü algılamanı istiyorum, benim şahsi montum değil. O mont artık sende kalsın, asıl sahibi milletimiz ve sizlersiniz.
mont sende bir hatıra olarak kalsın, çok yeterli bir hatıra değil ancak devletimizin yanında olduğunun bir göstergesi olsun senin açından onu isterim. Seni almışlardı, şayet seni orada tek başına görsem daha çok üzülürdüm. En azından o gün inançlı bir yere gitmen beni sevindirmişti. Kendine çok dikkat et” sözlerini kullandı.

“KENDİMİ İNANÇTA HİSSETTİM”
Emekli Albay Çelik tarafından verilen montla kendisini yalnız hissetmediğini söyleyen Beliz Aydın, “Sizi gördüğüme keyifli oldum. Montu hala saklıyorum. Siz gittikten sonra dayım geldi, ben gitmek istemiyorum dedim.
Annemleri bekleyeceğim dedim ancak orada tek başıma durmamı istemediler. Ben size çok ulaşmak istedim. Çok teşekkür etmek istedim, ben geri vermek için sizi bekliyordum ve daima sakladım, montu. Ogün sahiden, kendimi yalnız hissetmemiştim.
O mont beni nitekim inançta hissettirdi, kendimi çok inançta hissetmiştim. Bende annemin en yakın arkadaşı Zahmetim teyzemin vasıtasıyla sizlere ulaştım, onlarla da tanışmanızı isterim” dedi.







